บทสรุปปมพี่เอกพลัดพรากแม่ จบลงด้วยการจากลา..ที่ไม่มีวันได้กลับมาอีกเลย

ภารกิจอีเต้ยอีจันตามหาแม่ให้พี่เอก พลัดพราก 39 ปี บทสรุปคือแม่พี่เอกได้จากไปแล้ว ไม่มีวันได้หวนกลับมาอีกแล้ว... (มีคลิป)
บทสรุปปมพี่เอกพลัดพรากแม่ จบลงด้วยการจากลา..ที่ไม่มีวันได้กลับมาอีกเลย

ปมพลัดพรากแม่มานานกว่า 39 ปี เหตุการณ์ยังฝังอยู่ในใจผู้ชายวัย 49 ปี คนนี้ “พี่เอก”

อีเต้ยเปิดใจคุยกับพี่เอก ถึงเหตุการณ์พลัดพรากแม่ในวัยเด็ก หลังพ่อแม่แยกทางกันไป พี่เอกก็เติบโตมากับย่าและลุง ปัจจุบันก็ยังติดต่อกับพ่ออยู่ แต่แม่ไปมีครอบครัวใหม่ไม่ได้กลับมาหาเลย จนกระทั่งพี่เอกอยู่ ป.2 แม่ก็กลับมาหา...แล้วก็ไป และกลับมาหาอีกครั้งตอน ป.4 พี่เอกวัย 10 ขวบ ไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้าย แม่พาพี่เอกไปเที่ยวเล่นปกติ ยังบอกอีกด้วยว่าแม่เปลี่ยนชื่อใหม่ จาก “วิมล” เป็น “เมธิณี เอี่ยมสะอาด” หลังจากได้อยู่ด้วยกันไม่นาน แม่ก็พาพี่เอกกลับมาส่งที่บ้าน แล้วท่านก็เดินหันหลังกลับไป

พี่เอกกลัวว่าแม่จะไปไม่กลับมา ด้วยความเด็กไม่ทันได้คิดก็พลั้งปากตะโกนใส่หลังแม่ไปว่า “มึงทิ้งกูไปทำไม”

ถึงแม้เสียงตะโกนจะดังแค่ไหน แต่แม่ก็ไม่หันกลับมาอีกเลย...

จนผ่านมา 39 ปี สิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจพี่เอกคอยวนเวียนอยู่ในหัวมาตลอด เหตุการณ์ตอนนั้นแม่อาจเสียใจมาก วันนี้เขาเลยตัดสินใจติดต่ออีเต้ยอีจันมา เพื่อตามหาแม่

“ถ้าได้เจอแม่ อยากกราบเท้า ขอขมาท่านในสิ่งที่ยังติดค้างอยู่ในใจ”

หลังอีเต้ยได้ฟังเรื่องราวของพี่เอกก็อยากช่วยลบล้างสิ่งที่ยังฝังใจพี่เอกอยู่ ตัดสินใจบินไป จ.อุดรธานี มุ่งหน้าสู่ ต.บ้านเชียง ตามเบาะแสที่ได้มา

พ่อแม่ของแม่วิมลชื่อตาสมพงษ์ และยายไคแก้วหรือคำแก้ว ทำอาชีพค้าขายควายอยู่ที่บ้านเชียง จ.อุดรธานี ทั้งคู่มีลูกด้วยกันทั้งหมด 4 คน คือ แม่วิมล , น้าน้อย , น้ารัน , น้าติ๋ม อีกทั้งน้าติ๋มยังเคยเลี้ยงพี่เอกตอนเด็กด้วย!

อีเต้ยได้เบาะแสจากเทศบาลบ้านเชียง และแม่บ้านกำนันต.บ้านเชียง (ประธานกลุ่มแม่บ้านมหาดไทยของ ต.บ้านเชียง) พวกเขาบอกว่ามีบุคคลชื่อ “วิมล บัวฮมบุรา” มีอายุเข้าเค้า อาจเป็นแม่พี่เอก แต่เมื่ออีเต้ยไปตามจนได้คำตอบมา สรุปแล้วว่าบุคคลนี้ก็ไม่ใช่แม่วิมลที่เราตามหา แถมยังมีอีก “วิมล บัวฮมบุรา” อยู่บ้านดอนอีกหนึ่งคน อีเต้ยก็ไปหาคำตอบมาแล้วก็ยังไม่ใช่อยู่ดี สืบเบาะแสจากตระกูลบัวฮมบุราเกือบทุกคน

คำตอบคืออีเต้ยมาผิดทางตั้งแต่เริ่ม...ไม่เป็นไร ตั้งสติและเริ่มใหม่!

อีเต้ยขอความอนุเคราะห์จากพ่อกำนัน ต.บ้านเชียงช่วยจดเบอร์ของผู้ใหญ่บ้านแต่ละหมู่ให้อีเต้ย เพื่อที่จะโทรถามเบาะแสแม่วิมล หลังจากที่ไล่โทรจนหมด ก็ไปจบที่หมู่สุดท้าย หมู่ 15 ผู้ใหญ่บ้านโยธินรับสาย บอกกับเราว่าครอบครัวของตาสมพงษ์และยายไคแก้วมีตัวตนจริงๆ

อีเต้ยอีจันดีใจกันยกใหญ่ ในที่สุดก็ได้เบาะแสตรงเป้าเป๊ะ!

ผู้ใหญ่บ้านโยธินพาอีเต้ยไปหาแม่มะลิวัลย์ (ลูกเลี้ยงตาสมพงษ์) นั่งคุยถึงเรื่องราวการพลัดพรากของพี่เอก แม่มะลิวัลย์บอกกับเราว่า “แม่วิมลเสียชีวิตไปนานแล้ว” อีเต้ยได้ยินคำนั้นก็ตกใจ แต่ยังไม่ปักใจเชื่อ จึงไปหาญาติๆ ของแม่ไคแก้ว ยายขันทอง , ยายหนู , ยายนก ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าแม่พี่เอกเสียชีวิตไปแล้ว เพราะโดนฆาตรกรรมที่กรุงเทพฯ “ตาเกียรติ” คือคนขับสองแถวบ้านเชียงเก่า แม่ไคแก้วเคยจ้างไปขนของแม่วิมลมาบ้านเกิด แต่แกก็จำรายละเอียดไม่ได้ รู้เพียงว่าเสียชีวิตที่ย่ายพระโขนง

ใบมรณบัตรเป็นสิ่งเดียวที่จะยืนยันคำบอกเล่าได้ อีเต้ยขอตามหาให้สุดทาง!

อีเต้ยไปสน.พระโขนงเพื่อรื้อคดี อีกทั้งยังไปเทศบาลอำเภอเมืองปทุมธานีเพื่อเอาใบเกิดต้นขั้วของพี่เอกที่หายไป แต่ก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับแม่วิมลมาเพิ่มเลยครับ

อีเต้ยจึงตัดสินใจบินไปบ้านเชียง จ.อุดรธานีอีกครั้ง เพื่อหาใบมรณะบัตร แม่มะลิวัลย์บอกว่าแม่วิมลนามสกุล “พรมศิลป์” แต่ปลัดอำเภอหนองหานช่วยอีเต้ยค้นหาแล้วก็ยังไม่พบ เขาจึงแนะให้อีเต้ยไปหาคำตอบที่ถูกต้องมาให้ได้ก่อน จะไปหามาจากไหนละเนี่ย...?

ใช้พลังงานเยอะก็ขอแวะตลาดหาของกิน คุยเล่นกับแม่ค้า เธอก็บอกว่าให้ลองไปหาแม่ไพร (กลุ่มแม่บ้านเก่าแก่) เราอาจได้เบาะแสเพิ่ม ลองดูก็ไม่เสียหาย! ขับรถวนหาบ้านแม่ไพร พบเพียงเบอร์ที่ติดหน้าบ้าน อีเต้ยยกหูโทรหาเล่าข้อมูลให้ฟัง แกบอก “ทำไมไม่ไปถามน้องคนสุดท้องล่ะ จิ๊โจ่ย พันศักดิ์” ตอนแรกอีเต้ยงงว่าคือใคร แต่พอได้ยินชื่อก็นึกออก เหมือนแม่มะลิวัลย์เคยพูดถึง เราลืมเป้านี้ไปได้ยังไง?

อีเต้ยกลับไปหาผู้ใหญ่บ้านโยธินเพื่อยืนยันว่าข้อมูลนี้จริง แต่สรุปจิ๊โจ่ยได้เสียชีวิตไปแล้ว อีเต้ยจึงขอสืบจากครอบครัวแทน จากเบาะแสที่ได้จากแม่ไพร จิ๊โจ่ยเคยทำงานที่โรงสี ต.หนองเม็ก อีเต้ยก็บึ่งรถไปหาเลยจ้า เมื่อไปถึงก็ได้พบกับพี่โย หัวหน้าคนงาน เขารู้จักกับจิ๊โจ่ย แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้เมียและลูกไปอยู่ไหน ให้อีเต้ยไปถามผู้ใหญ่บ้านแถวนี้แทน

เป็นไงเป็นกัน! อีเต้ยขอตามให้สุด วนรถขับหาผู้ใหญ่บ้านจนไปหยุดที่บ้านผู้ใหญ่บ้านหมู่ 15 ต.หนองเม็ก แต่พ่อผู้ใหญ่ไม่อยู่ อีเต้ยพบแต่เมีย จึงเอ่ยถามหาคนชื่อจิ๊โจ่ย สิ้นเสียงอีเต้ยเท่านั้นแหละ เมียผู้ใหญ่บ้านตอบกลับมาว่า “พันศักดิ์ พรมศิลป์เหรอคะ”

อีเต้ยกรี๊ดในใจ นี่แหละใช่เลย ตรงเป้า!!

เมียผู้ใหญ่บอกมีชื่ออยู่ในเล่มทะเบียนราษฎร์ด้วย โชคดีอะไรอย่างนี้! เธอเดินไปหยิบมาเปิดและชี้ให้เราดู

“พันศักดิ์ พรมศิลป” นามสกุลไม่มีการันต์ ผิดไปแค่ 1 ตัว เพราะอีเต้ยคิดว่ามีการันต์ด้วย ควานหาตั้งหลายวันกว่าจะมาเจอนามสกุลที่สะกดถูกต้อง อีเต้ยยกมือไหว้ขอบคุณเมียผู้ใหญ่หมู่ 15 จริงๆ ที่ทำให้การตามหาครั้งนี้ไม่เสียเปล่า

อีเต้ยขับรถกลับไปหาปลัดอำเภอหนองหาน เอาชื่อจิ๊โจ่ยเช็กข้อมูลก็ปรากฏขึ้น...แม่วิมลไม่มีความเคลื่อนไหวทางทะเบียนราษฎร์เลย ใบมรณะบัตรก็ไม่มี สุดท้ายอาจต้องยอมรับหลายเสียงจากญาติๆ

แม่พี่เอกได้เสียชีวิตไปแล้ว...อีเต้ยตามหาถึงที่สุดแล้วจริงๆ ขับรถไป จ.ระยองเพื่อบอกข่าวร้ายกับพี่เอก

“ความจริง” ที่ปฏิเสธไม่ได้ ย้อนกลับไปก็ไม่ได้...

อีเต้ยนั่งเล่าเรื่องราวการตามหาแม่วิมลให้กับพี่เอกฟัง จนอีเต้ยเล่าไปถึงตอนที่แม่มะลิวัลย์บอกว่า “ตีบเสียชีวิตไปแล้ว” พี่เอกเริ่มมีสีหน้าเศร้า เขาบอกว่า “ทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้ แต่ก็เสียใจที่ไม่ได้พบหน้า”

อีเต้ยเห็นใจพี่เอกมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว สิ่งเดียวที่ทำให้พี่เอกได้คือ กรอบรูปแม่วิมลสมัยสาวๆ

จังหวะที่พี่เอกเหลือบไปเห็นหน้าแม่ก็ปล่อยโฮออกมา “ใช่ ผมจำรอยยิ้มนี้ได้” เขาพูดพร้อมน้ำตา

“ผมมาพร้อมเมื่อสายไปจริงๆ ยังไม่ทันได้ดูแลแม่เลย...ชาติหน้าขอให้เกิดมาเป็นแม่ลูกกันอีกนะครับ” พี่เอกหยิบรูปแม่มากอดไว้อย่างเต็มอก

จริงอย่างที่พี่เอกพูด เพราะเราไม่รู้ว่าใครจะจากเราไปตอนไหน เร็วหรือช้า ไม่มีทางไปกำหนดมันได้เลย สุดท้ายมันก็สายไปซะแล้ว อีเต้ยขอแสดงความเสียใจกับพี่เอกด้วยนะครับ

คลิปแนะนำอีเต้ยอีจัน
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.1
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.2
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.3
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.4
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.5
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.6
พี่เอกตามหาแม่ พลัดพราก 39 ปี EP.7 (ตอนจบ)

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

No stories found.

ข่าวยอดนิยม

No stories found.
อีจัน
www.ejan.co